Είναι γνωστό ότι η Cosco είναι το μεγάλο φαβορί για την απόκτηση του 67% του ΟΛΠ. Είναι, επίσης, γνωστό ότι η γιγάντωση των Κινέζων έχει προξενήσει την συμπάθεια αρκετών Ελλήνων επιχειρηματιών, που επιθυμούν τη σύναψη στρατηγικών συμμαχιών-συμφωνιών μαζί τους. Παράλληλα, είναι κοινώς αποδεκτό ότι, εξαιτίας της Cosco, o Πειραιάς έφτασε, το 2013, να είναι το 8ο μεγαλύτερο λιμάνι της Ευρώπης, αλλά και ότι τα μισθώματα που καταβάλλει, η Cosco στον ΟΛΠ, αντιστοιχούν περίπου στο 1/3 των συνολικών του εσόδων.
Πέρα από το λιμάνι, οι Κινέζοι ορέγονται και το αεροδρόμιο “Ελ. Βενιζέλος”, το οποίο, με τη σειρά του, έχει μονοπώλιο στο νομό Αττικής, παράγοντας, τα τελευταία χρόνια, λειτουργικά κέρδη περί τα 90-100 εκατ. ευρώ.
Το ΔΑΑ πολιορκούν η Friedmann Pacific Asset Management Limited (FPAM) και η Shenzhen Airport Ltd, οι οποίες έχουν εκδηλώσει πρόθεση για αγορά πλειοψηφικού ποσοστού, αλλά και απόκτηση του management.
Στο ΔΑΑ, το δημόσιο κατέχει το 55%, εκ του οποίου το 30% έχει περάσει στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Ποσοστό 40% ελέγχει, άμεσα και έμμεσα, το καναδικό ταμείο PSP και 5% η οικογένεια Κοπελούζου.
Μέχρι σήμερα, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων δεν έχει γνωστοποιήσει τη μέθοδο που θα ακολουθήσει για τη περαιτέρω αποκρατικοποίηση του ΔΑΑ. Δηλαδή, τι ποσοστό θα εκχωρηθεί, εάν θα παραταθεί η σύμβαση παραχώρησης, που λήγει το 2026, κ.α.
Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί κανείς με βεβαιότητα να προκαταβάλει τις κινήσεις των Καναδών. Αν ανανεωθεί η υπάρχουσα σύμβαση παραχώρησης για 20 και πλέον χρόνια, είναι σίγουρο ότι μεγιστοποιείται η αποτίμηση του ποσοστού που κατέχουν. Τι θα κάνουν τότε; Μήπως πουλήσουν, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα fund που ενδιαφέρεται, πρωτίστως, για υπεραξίες;
Ξέχωρα των ανωτέρω υποθέσεων, ορισμένα κυβερνητικά στελέχη έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι “οι Κινέζοι δεν γίνεται να πάρουν, μετά το λιμάνι του Πειραιά, και το αεροδρόμιο”,ενώ ορισμένοι οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι “το αεροδρόμιο ίσως μείνει στους Καναδούς, ως ισοδύναμο από τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί για το χρυσό στις Σκουριές”.
Μόλις το ΤΑΙΠΕΔ προκηρύξει το διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση του ΔΑΑ, κάποιες από τις παραπάνω απορίες θα λυθούν...
Το ΔΑΑ πολιορκούν η Friedmann Pacific Asset Management Limited (FPAM) και η Shenzhen Airport Ltd, οι οποίες έχουν εκδηλώσει πρόθεση για αγορά πλειοψηφικού ποσοστού, αλλά και απόκτηση του management.
Στο ΔΑΑ, το δημόσιο κατέχει το 55%, εκ του οποίου το 30% έχει περάσει στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων. Ποσοστό 40% ελέγχει, άμεσα και έμμεσα, το καναδικό ταμείο PSP και 5% η οικογένεια Κοπελούζου.
Μέχρι σήμερα, το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων δεν έχει γνωστοποιήσει τη μέθοδο που θα ακολουθήσει για τη περαιτέρω αποκρατικοποίηση του ΔΑΑ. Δηλαδή, τι ποσοστό θα εκχωρηθεί, εάν θα παραταθεί η σύμβαση παραχώρησης, που λήγει το 2026, κ.α.
Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί κανείς με βεβαιότητα να προκαταβάλει τις κινήσεις των Καναδών. Αν ανανεωθεί η υπάρχουσα σύμβαση παραχώρησης για 20 και πλέον χρόνια, είναι σίγουρο ότι μεγιστοποιείται η αποτίμηση του ποσοστού που κατέχουν. Τι θα κάνουν τότε; Μήπως πουλήσουν, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα fund που ενδιαφέρεται, πρωτίστως, για υπεραξίες;
Ξέχωρα των ανωτέρω υποθέσεων, ορισμένα κυβερνητικά στελέχη έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι “οι Κινέζοι δεν γίνεται να πάρουν, μετά το λιμάνι του Πειραιά, και το αεροδρόμιο”,ενώ ορισμένοι οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι “το αεροδρόμιο ίσως μείνει στους Καναδούς, ως ισοδύναμο από τις αντιδράσεις που έχουν προκληθεί για το χρυσό στις Σκουριές”.
Μόλις το ΤΑΙΠΕΔ προκηρύξει το διαγωνισμό για την αποκρατικοποίηση του ΔΑΑ, κάποιες από τις παραπάνω απορίες θα λυθούν...
